De Indische Waterlelies

De Indische Waterlelies

Dit is zo’n sprookje waar je vanzelf zachter van gaat praten. Je loopt een grot in… en ineens sta je in een warm, tropisch stukje Efteling met een stil meertje. Op het water drijven zeven grote waterlelies. En dan begint het: de lelies openen, de elfjes verschijnen, de muziek gaat aan… en voor je het weet sta je te kijken alsof je weer acht bent.

Wat ik hier zo sterk aan vind: je “doet” niets. Je hoeft nergens op te drukken. Je staat gewoon stil en het sprookje doet de rest.

Waarom dit bijna een mini-attractie is

De Waterlelies voelen eigenlijk als een kleine voorstelling in het Sprookjesbos. Je staat niet naar een plaatje te kijken, maar naar iets dat echt opgebouwd wordt: eerst is het rustig, bijna stil… en dan komt er stap voor stap leven in. Het licht verandert, de muziek zet de toon, en precies op het goede moment gaan de lelies open. Alles loopt zo netjes in elkaar over dat je bijna automatisch blijft staan: niet omdat het hard of eng is, maar omdat het klopt.

Het is dat fijne soort spanning waarbij je nieuwsgierig blijft. Je wilt zien welke lelie als volgende open gaat, je wilt het hele moment meemaken, en je merkt dat je aandacht er vanzelf naartoe trekt. En juist doordat het in een grot is, voelt het alsof je even uit het Sprookjesbos stapt en in een mini-wereldje belandt waar alleen dit verhaal bestaat.

Extra info

Fotoboek

Hier vind je een mooi fotoboek over De Indische Waterlelies:

Wil je meer weten?

• 📚
  De Indische Waterlelies

  www.eftepedia.nl

• 🔗
  De magische Klok

  www.youtube.com

Meld correctie

Zie je een fout of aanvulling? Klik hieronder om een suggestie te plaatsen.

Contenu associé

Continuer à lire/regarder

Vos pages récemment consultées apparaissent ici.